Jelle Slof – Albert Heijn folders

Beeldend kunstenaar Jelle Slof schildert Albert Heijn folders. Het zijn dezelfde AH-folders die hij elke week bezorgt in zijn hoedanigheid als postbode. Slof ontvangt, bezorgt en schildert ze.

Hij schíldert de folders. Hij maakt geen kopie.

Le Corbusier, ook wel de architect van de 20eeeuw genoemd, bedacht dat het ontwikkelen van een menselijke standaardmaat – later omgedoopt tot de modulor- een nieuw startpunt kon betekenen voor de uitdagingen van de moderne tijd, zoals de opkomende bevolkingsgroei en massa-industrie. Popart kunstenaars gingen aan de haal met dit principe, maar ook de minimalisten van de jaren ’60 en ’70 speelden met moderne concepten als vormelijke repetitie en productie in een industriële context.

Productie op grote schaal, het invoeren van diverse standaarden en het werken met gemiddelden en meta-data lijkt in onze hedendaagse, door kapitalisme ingegeven samenleving tot alle facetten van ons leven door te zijn gedrongen. Ook Albert Heijn begrijpt dat en werkt met terugkerende modellen en formats, zoals de serie van Slof toont.

Bij een eerste blik op de serie springt de imposante directheid en hoeveelheid in het oog. De kleuren, zoals in de echte folders, komen bij je binnen zoals Albert Heijn dat graag wil. Het dominante oranje lijkt de sluimerende consument in ons tot actie te willen manen, precies zoals de marketingexperts dat hebben beoogd.

Inderdaad; de producten –roomboter, bier, wasmiddel— zijn duidelijk te onderscheiden. Witte letters onderstrepen nogmaals de functie en enige reden voor deze compositie van producten: BONUS.

Het is precies tot op dit punt, dat de schilderijen van Slof doen wat de folders doen. Het oog van de beschouwer zoekt nog naar informatie, maar kan zich moeilijk focussen. Kleurvlakken van geel, blauw en bierflesjesgroen dringen zich tegelijkertijd een weg naar de voorgrond. Nu zorgvuldiger kijkend, is het opmerkelijk dat juist die kleurvlakken allemaal uniek en niet geheel monochroom zijn. Penseelstreken, diepteverschillen en het afwisselend lichter en zwaarder aangezet oranje zuigen de kijker verder in de abstracte vormen, weg van de cola, chocomel en rundergehakt..

Elke beelddrager heeft precies dezelfde afmetingen en komt overeen met het formaat van de gedrukte reclamefolders die de supermarktgigant wekelijks laat verspreiden in Nederland. Dertig bij zestien-en-een-halve centimeter actie, week in, week uit. Folders geproduceerd voor én door de massaconsumptie, om zowel qua vorm als boodschap het hoogst haalbare aantal consumenten voor zich te winnen.

In de schilderijen van Slof staat deze strikte methodiek, hoewel weerspiegeld in de seriematigheid van de schilderijen, haaks op de singulariteit die elk uniek werk beslaat. Niet de producten lijken uniciteit te belichamen, maar de schildertechnieken en toepassing van pigmenten en kleuren, die in een doorlopend onderzoek naar de ultieme kleurvormen en abstraheringen, resulteren in unieke kleurcomposities.

Als in het werk van een abstract-expressionist, uitsluitend geïnteresseerd in de pure “gebeurtenis” van kleur, presenteert Slof levensmiddelen als abstraheringen van kleur en vorm. Slof transformeert het interface van Albert Heijn, van een productie en consumptieketen-dienend format tot een uiterst individuele verdieping van een artistiek proces. De aandacht wordt zorgvuldig herleid. Noem het ironisch – of uiterst serieus – dat Slof juist een reclamefolder, die geen enkele andere ideologie dan het kapitalisme dient, transformeert tot een beelddrager van het l’art pour l’art-principe. Het is alsof de schilderachtige toets genoeg is, om tijdelijk van je consumentendrang te genezen.

By |2019-11-11T10:17:11+01:00november 11th, 2019|Kunstuitleen|